A nova Gramática

Sen perder o que facía deste meu blog o meu blog e sen esquecer todas as entradas que, ao longo dos anos (dende O Café das Letras en 2005 ata esta Gramática orixinal, comigo desde 2009), o foron enchendo, emprendo unha nova fase cunha Gramática de Corpos renovada.

Esta nova páxina persoal pretende unir a vida de escritora coa vida de sempre nunha soa fonte de información e comunicación: www.sabelagonzalez.com.

 Ao ubicarse nun novo blog e enderezo, prégovos que, se me seguides por algún medio sindicado ou sodes seguidores de Blogger, cambiedes os enlaces ou renovedes a vosa subscrición.

O enlace www.gramaticadecorpos.com pasa a redirixir a www.sabelagonzalez.com proximamente e este blog só poderá ser visitado a través do seu enlace orixinal,

Grazas por estar comigo na rede todos estes anos. Vémonos de paseo por ela :)

Propósitos

Os propósitos de ano novo non son o meu, pero mal raio me parta se non comezo cada ano pensando neles.

É un costume, que lle imos facer, e, sinceramente, non quero deixalo.

Porque coido que para pensar neses novos obxectivos cómpre facer balance do que queda atrás, do que xa se fixo, do que aínda non se fixo, do que non sabemos se daremos feito algún día. E iso é bon. Recapitular, recapacitar e reflexionar é moi bon, crédeme.

Claro que eu este ano que vou dicir, se todo canto teño para rememorar é bo... Non só por ver publicarse o meu primeiro libro, ou por casar e viaxar, senón porque, a pesar dos días malos, que sempre os hai, foi un ano cheo de felicidade. E iso é o que quero lembrar.

E para este aniño que estreamos? Pois toca traballar, e moito. Ese é o meu maior propósito, o propósito creativo. E cólloo con ganiñas, non vaiades pensar, pero tamén con certo medo e algunha inseguridade. É inevitable, supoño.
O propósito creativo vai seguido de cerca polo de moverse e coidarse (que mal se reparten polo corpo os excesos de Nadal, aimimadriña...), e logo o de ler máis, escoitar máis música, ver máis películas, descubrir sitios novos, cociñas cousas novas. En fin... os de todos os anos.

Penso que a frase da imaxe é a que mellor resume os meus propósitos de ano novo:

Make something today even if it sucks

Crea/Fai algo hoxe aínda que sexa unha merda

Claro que si. Hoxe. Todos os días. Cada día.

Este é o mellor dos propósitos, para min: porque vale para escribir (a segunda parte das "miñas crónicas", poemas, este bloguiño), vale para debuxar (á man e á maquina, bosquexos e ideas, cousas que vallan para pendurar da parede, cousas que non vallan para ver), vale para cociñar (este vén do ano pasado: convidar a amigos á casa a probar pratos novos), vale para facer algo de deporte (non é meu forte, a verdade, pero se fago algo, por pouco que sexa, é algo, ou?), vale para facer fotos (para inspirarse, para gardar recordos, para probar porquesiporquequecarallo), etc.

E non importa que o resultado sexa unha merda. Hai que trabucarse, hai que probar, hai que fallar para acertar. E eu prefiro tela cagado que non telo intentado.

E vós?

Decembro en fotos (e feliz 2014!)

Lembrades cando dixen que quería sacar máis fotos? Debe de ser o único propósito de ano novo que cumprín de verdade, de todo. Certo é que quedou xullo sen entrada, pero pode valer para retratalo esta entrada da Feira do Libro de Vigo, que á fin e ao cabo foi no mes. Novembro tampouco ten unha adicada tal cual, pero a viaxe a Roma, Florencia e Venecia ten que contar para algo.

Chegados a decembro, confeso que pouco teño que amosar, pero non podo rematar 2013 sen fotos, non podo non rematalo como comezou: cunhas botas e abondo frío.

Déixovos mostras dun paseo xunto ao mar furibundo de Burela, o río Xunco espléndido e os meus peuíños, de paseo á súa beira, este Nadal.

Comecemos este ano con azos renovados, desexos e propósitos novos e vellos e, sobre todo, coas mans bailando sobre os qwertys, que hai moito (pero moito) que facer.

Feliz ano! 

Bo Nadal!

Coma quen non quere a cousa, marcho de vacacións de Nadal despois duns meses de blog maltratado.
 Gustaríame ter máis poemas e ilustracións cos que encher este recuncho meu, pero os quefaceres diarios e os compromisos escritoriles gañan na lista de prioridades.

Iso si, estes días din sacado algún momentiño para preparar os agasallos de Nadal da familia: aí vos deixo os materiais cos que estiven fedellando: tinta en degradados verdes, selos tipográficos e de adorniños, cinta washi navideña e o cordeliño que tanto me gusta. Aínda quedan cousas por envolver para levar a Cervo mañá, pero é que para min é un gustazo ver que todo está bonitiño e que aos agasallados lles gusta.

Descansemos, pois, cada un o que poida, disfrutemos dos momentos de tranquilidade, se os hai, festexemos con familia e amigos as cousas boas e riamos por un día das cousas malas, que para iso son as celebracións.

Boas festas!! 
E ata o ano que vén ;)

26/10/13

Entre a foto de arriba e a foto de abaixo hai case 4 meses e 24 días.

A quen vos diga que non se pode organizar unha voda en 4 meses e 24 días mandádesmos a min.

Pódese. Vaia se se pode. E, polo que me din, o dos nervios pasa sempre, así que non sei se compensará estar un ano ou así dálle que che pego. 

Igual non vos destes conta de que vos dicía que dixera que si ou insinuaba novas etapas da vida, é normal, pero agora cóntovolo para, como fago tantas veces, poñer excusas: mañá caso e ata o 11 de novembro penso estar todo o offline que me pete, viaxando e disfrutando do meu Flaco.

E á volta... á volta hai moito que facer, así que xa vos contarei e amosarei.

Lémonos! :*

Cadro da imaxe feito por Marcos Puhinger

In absentia

Non é que estea eu vaga, é que estiven de vacacións. Bloguear dá máis que facer do que parece e non sempre é fácil seguir o ritmo, sobre todo cando hai mil cousas trotando pola cabeza dunha.

Será por excusas, eh?

Pero non teñen por que ser malas excusas... Ás veces hai que esquecer onde traballa unha e deixar que o sol dea na pel (tampouco moito), ollar para unha libreta en branco e que non importe moito que non saia nada, pasear por sitios novos e vellos... En fin, pasamos uns días por Portugal adiante aproveitando o pouco que lle quedaba ao verán (vista a tormenta que nos deu a benvida de volta en Vigo), uns días dos que espero que saia algunha fotiño boa. Sobre todo das analóxicas, que xa había tempo que non sacaba a cámara a pasear, e nótase: teño catro carretes para revelar. Haberá broza, sempre me esquece que carrete hai na cámara cando o deixo a medias e non é o mismo pensar nunha foto en cor a 100 ASA que en branco e negro a 400... Ou iso penso eu, que de fotografía sei tirando a pouco.

En resumidas contas, moito rollo e nada que contar, así que vos deixo unhas pinceladiñas de cousas que me inspiran estes días:

De Sin Zapatos

De Joana Santamans

De Amaia Arrazola

Coñecedes máis páxinas coma estas? Ilustradores/as que mereza a pena coñecer? Contádeme, que o feedly sempre ten sitio para máis :)

Un pequeno descanso

San Cibrao (Cervo). Post-maruxaina, 2013

Vou tomar un pequeno descanso. Penso que é merecido.

Son moitas cousas, moitas para min agora mesmo e todo á vez.

Xuntar contidos para este blog leva un tempo que nestes momentos debo empregar noutras cousas, así que, se me permitides, vou descansar da Gramática un par de semaniñas.

Virá ben para a inspiración, seguro, e terei cousas que traervos co "novo curso" (pódese deixar de estudar, pero nunca de medir o tempo en cursos).

De todos os xeitos, non marcho lonxe: podedes seguir léndome en twitter en @belukagramatica  e seguir as cousiñas do meu libro en @landereina.

Xa logo volvo.
Feliz verán!

Normalidade

Despois de toda esta trasfega, volvemos á normalidade.

Aínda queda moito Landereina por compartir, pero esta Gramática miña xa ten ganas de volver aos seus contidos, aínda que vos avise de vez en cando das novas para que non vos despistedes.

Por iso, quero dicirvos que algunhas veces, se me seguides en varios medios, veredes que as cousas se repiten. Entendédeme: prefiro repetirme (a versión dixital de saír berralo á rúa) que calalo.

Tamén quero volver aos poemas, ás ilustracións e ás miñas cousiñas. O tempo non sobra, iso seguro, pero vai dando para todo, pouco a pouco.

Letra a letra, trazo a trazo, volvo á normalidade.

Ah, por se non volo dixen: Feliz verán!

Cambio de imaxe

Se entrastes ler isto ou vos pasastes por aquí ultimamente non é nada novo o que vos conto, pero a gramática cambiou de imaxe!

Non estiven folgando todo este breve mes de febreiro, senón aplicándome en darlle un novo aire ao blog. E xusto onte puxen os toques finais... polo menos por agora!

Grazas a un cursiño online que penso que foi unha boa inversión, púxenme mans á obra e aprendín a darlle forma ás cousas que quería cambiar. Axudaron tamén os pinceis de Photoshop para descarga gratuíta e moito argallar pola rede para procurar ideas. O resultado é este que vedes, cun perfil actualizado, as seccións para atopar as cousiñas ben no seu sitio. Ademais do perfil de Pinterest que xa coñecedes, onde colgo as imaxes que me gustan e inspiran, ando agora tamén en Twitter, chiando, como din agora. E coma sempre, tedes a suscrición ao feed RSS*.

Espero que vos guste. Agora, toca seguir dándolle contido!
Apertas!



______________
*Pregúntaste que raio é un feed RSS? É o enlace que se usa para engadir un blog ou páxina con RSS (con actualización de contidos notificada, por chamarlle algo) a un lector. Lectores de feeds hai uns cantos, eu, por exemplo, uso Google Reader: engádense a el as subscricións e tes todas as actualizacións dos teus blogs favoritos todas xuntas, sen ter que ir navegando entre enlaces de favoritos.  
ACTUALIZACIÓN 14/03/2013:  Google vén de avisar de que pecha o Reader... a ver que alternativa atopo! Menuda peniña!

O retorno

Deixeivos no abandono un mes enteiro... Pensaredes que me casquei unhas vacacións do copón, pero non foi tal. Xaneiro volou, como bo xaneiro e, con tanto traballo os plans e ideas fóronse acumulando. Son cousas que pasan, pero mellor sería que pasasen pouco. Por iso, volvo á carga con cousas novas e moitas ganas. Tempo... tempo, pouco. Pero que vos vou contar que non saibades.
Feliz ano!

7 anos

Vía Pinterest

Hoxe fago 7 anos blogueando.

Felicidades, eu!

Do Café das Letras á Gramática de Corpos 

en 222 entradas escritas e 156 publicadas.

E moitos amigos e lectores.

E moitas amigas e lectoras.

Sigamos, polo menos 7 anos máis!

Apertas!