A vulnerabilidade da noite

Esquecín a coraza na casa e saín en carne viva.
Foi estrañamente agradable sentir o vento entre os tendóns.
Mesmo me detiven un anaco a observar cómo se contraían os músculos, húmidos e rosados.

Cando un esquece a coraza deixa máis que pel ou ferros.
Deixa as armas, coma se o resto do tempo foramos amazonas, guerreiras, murallas de granito protexidas por arqueiros.
Deixa o valor e a mercromina.
Que a mercromina cura todo.

Pero sinte tan fortes os bicos coma os puñais.
Sinte coma se fora do revés.
E as cóxegas no estómago son tornados de ilusión.
E as caricias son terremotos de pracer.
E os bicos no pescozo son xemidos atronadores que che piden que non pares.

Non pares.
Que esquecín a coraza e son vulnerable.
Non pares.
Que te sinto tras as veas, atrapado en mín.
Non pares.
Que mañá poida que non a esqueza.

E poida que un arqueiro me defenda de ti.
Mesmo se eu non quero.




and I roll over
and taste the pillow with my grin
Shy -- Ani Difranco


I know men are delicate origami creatures
who need women to unfold them
hold them when they cry
Origami -- Ani Difranco

Quero un

Se non fora de louza tería sangue no canto de letras esmaltadas.

Viría de serie con vísceras que me latexasen e me fixesen funcionar.

Un estómago que encher. Un intestino que baleirar.

Se non fora brillante por fóra podería selo por dentro.

Pregúntome se venderán en liña bágoas,

uñas que medren,

corazóns.

E se hai páxinas de contactos para atopar quen lles dea corda.

Papel Cebola

A miña pel é de papel cebola.

Podes percorrer o camiño das veas co dedo

por todo o meu corpo

esquiva os lunares, as cicatrices, as marcas.

A miña pel é de papel cebola.

Podo verte cos ollos pechados,

pode delatarme o corazón

se o ves latexar, con forza, brillando baixo o transparente peito.

And sometimes you're happy,
Sometimes you cry.
Half of me is ocean,
Half of me is sky.
Walls -- Tom Petty & The Heartbreakers

Caixas de min

Agochei palabras debaixo da alfombra.

Nuns días marcho e, para a mudanza,
terei que agochalas nunha caixa de zapatos.

Como todo. Como a colección de posavasos.

Logo a miña caixa de palabras e eu volveremos.

Aí.

Uns días.
Eses días terei que abrila varias veces.
Atarei unhas palabras a outras e farei colgantes de agasallo para amigas,
outras heinas coser e facer camisetas de moda.
Tamén as pegarei en tarxetas de aniversario,
en libros
e no corpo.

Cun par de bicos adheriranse perfectamente,
negro sobre branco,
times new roman no embigo
e confesións en arial nas fazulas.

Nuns días marcho e, para a mudanza,
levo apertas en mochilas e bicos en maletas.
Levo ganas de volver nos pés,
aos que lles pesa a incertidume de a onde van.

Mentres vaian,
e teña mochilas,
todo irá ben.

And I'm surrounded
You spill
All alive and brand new
And I'll forget about you long enough
To forget why I need to

And I saw
Pictures in my head
And I swear I saw you opening up again
Cuz I would be heavenly if
Baby you'd just rescue me now

I Saw -- Matt Nathanson

O baúl

Ela regaloume un agarimo e metino nun baúl.
É un baúl de letras que raspan as mans ao rebuscar,
pero as feridas logo non proen nin doen,
semellan sopros, aloumiños, bicos tenros.

De súpeto,
botei de menos envolverme en sabas de apertas,
durmir en puzzles, rir sobre a escuma dunha caña ao sol.
Se cadra,
no fondo do baúl quedara algún bico tenro para lembralo.

Busquei entre as letras ata atopalo.
Co b
fixen un caramelo,
co i
prendín unha candea,
co c e co o
montei unha cunca.

A tenrura foi entón fume de café quente
e vinte nas ondas coma un espellismo.
Saudei coma man e sorrín,
pero non me viches.

De súpeto,
botei de menos envolverme en edredóns de bicos,
Se cadra,
xa non me ves.

I'm so far away and i just can't see you
I'm so far along and i just don't need you
I'm so alone
So alone

Speak Slow - Tegan & Sara

As miñas ideas

Uns días revólvense as ideas e outros póñense en fila e agardan o seu turno.

Deixei correr a auga da ducha mentres lavaba os dentes e o espello amosoume unha caixa torácica baleira.

Sei que non está baleira, díxenlle, amósame a cabeza.

Na superficie cristalina reflectíronse rostros, lugares, un remuíño de elementos indescritibles na miña fronte. Unha desorde aterradora, un novo caderno mental de historias, pensamentos e problemas esaxerados. Abaneei a cabeza con pesar e metinme na ducha.

Por que o fas?, díxome tras a cortina. Por que lle das voltas a todo?

Non o poido evitar, respondinlle á miña personaxe, non poido evitar pensar!

Xa somos moitos aquí dentro, sabes? E se temos que enfrontarnos tamén aos teus problemas e loitar polos teus desexos non imos dar feito.

Asomei a cabeza chea de escuma pola cortina. Mirábame dende o bidé, sentada. Era estrañamente semellante a min, pero máis dereita, ben peinada, sen bolsas baixo os ollos. Espreitábame agardando unha resposta que non me deu tempo a dar.

Poderías sacar a algúns. As bruxas comezan a impacientarse e as amazonas están confusas cos cambios de argumento! E nin che conto como andamos as Eus... unhas afogando en apertas, outras chorando, outras perseguindo recordos e fantasías sexuais... Unha desfeita...

E ti cal es?, preguntei con curiosidade mentres aclaraba o acondicionador.

A que non sae nunca.

Por que non saes?

Porque son feliz. Estou segura de min mesma e sei que o conseguiremos. Mesmo se aínda así siga sen saír. Daquela virán ideas novas e sairán as Eus namoradas, as lascivas, logo as tristes e nostálxicas de novo... E eu quedarei aquí. Pero non me importa. Teño que coidar de ti.

Saín da ducha e envolvinme na toalla. Mirei para ela abraiada, sen saber que dicir. Ela sorriume de esgueira, cun estraño cariño, coma se me estivese a confortar.

Tes un lenzo enorme. Éncheo.

Os seus ollos agardaban un asentimento. Dinllo.

Intentareino. Ordenarei todo o que poida e sacarei a uns cantos, prométocho, díxenlle.

Ela sorriu de novo co mesmo furado nos dentes que teño eu. Abaixeime para enroscar a toalla na cabeza e cando me erguín xa non estaba.

Mireime ao espello de novo. Esta vez só vin o meu reflexo. Puxen a lentilla.

E sabes que? O mundo tamén é un lenzo.

You'll be loved, you'll be loved
Like you never have known
And the memories of me
Will seem more like bad dreams
Just a series of blurs
Like I never occurred
Someday you will be loved

Someday you will be loved -- Death Cab for Cutie